Fallas Valencia Trip Verslag 16.03.2012 (Dag 3)

Nee Nee, het ging ons niet lukken vanmorgen. De door ons zelf toegezegde Desperta deze ochtend moesten we overslaan. En gelukkig hebben ze ons er ook niet mee wakker gemaakt. De wekker ging netjes om 09:35. Rare tijd inderdaad maar we hadden het nobele streven om de wekker niet zoals gisteren op 09:32 te zetten. En vraag ons svp niet naar de reden want die is er niet.

Robin heeft behoorlijk wat musquito bulten opgelopen. Helaas waren we alvorens het slapen gaan te moe om uberhaupt nog een lampje aan of uit te zetten. Het was neerploffen in bed met een rummetje om vervolgens het nachtgezang van elkaar weer aan te moeten horen. We hadden een eigen mascleta in de kamer!

Het is de derde dag voor ons hier in Valencia en het programma is weer veelbelovend maar wel vermoeiend. We hebben ons weer vermaakt bij het ontbijtbuffet en zijn er voor de komende 3 uur weer klaar mee. Toch hebben we al enkele foto´s online kunnen zetten en poehee in het gedeelte van fallas 2012 een beetje gepimped.

Het werken aan poehee heeft toch enige tijd geduurd vandaag en we moeten ons haasten. Ff snel naar de hotelkamer vanuit de lobby om de spullen te pakken (rum, cola en geld) om vervolgens toch stiekem weer een kijkje te nemen bij het slachtveld van vandaag. Tevens ook even spieken wat voor zooi er door de show van gisteren is achtergelaten. Wat zal piroteçniá “Valenciana” ons vandaag gaan brengen? Het ziet er redelijk goed uit. Goed gestructureerd en een hoop grote mortieren qua diameter. We zijn ons van binnen al aan het verheugen op dit feestje en bespreken en speculeren al over de plek waar we het beste kunnen gaan staan.

image image
image image

Normaliter zouden we gaan lopen naar het centrum voor de mascleta om 14:00. We hebben als excuus gebruikt dat het al aan de late kant is en pakken de metro. De voetjes vieren feest… Alhoewel, het wordt staan in de metro want die zit bommetje vol en iedereen stapt uit bij de halte “Xativa”. Dit is de halte het dichtsbijzijnd van Plaça de L´ajuntament. Het is ondertussen half 1 geweest en we betwijfelen of we nog een goede spot vooraan bij de dranghekken zullen bemachtigen.

Even stoppen hoor Dave: Het eerste ijskoude bier voor 1 euro per blikje was gespot! We moesten even wat blikjes inslaan en wat zonnepitten scoren. 1 minuut later; het plein is weer in zicht maar we krijgen niet de kans om nog een paar close-up foto´s te maken. Daarvoor zijn we te laat want de guardia civil heeft de straten al afgezet en de menigte moet zich achter de dranghekken blijven ophopen. Maar we staan weer goed. Er was weinig keus qua plekken want we moesten en zouden niet alle rook happen tijdens de mascleta om ook nog wat leuk beeldmateriaal met de videocamera vast te leggen. We begeven ons vandaag tegenover de plek van waar we gisteren stonden en kijken nu recht tegen het gemeentehuis aan.

Piroteçniá Turis schiet vandaag de mascleta op het Plaça de L´ajuntament. Gisteravond is hun show niet vlekkeloos gelopen. Gaan ze het goed met ons maken of… Het bier begint te werken en de straat ligt bezaaid met zonnepitten schillen.

image image

Maar… we kunnen jullie vertellen, deze mascleta was harder dan de mascleta van gisteren die door Piroteçniá Europlá geschoten werd. En dat wilt wat zeggen. We dachten zelfs even dat ze zich zo schuldig hadden gevoeld na de show van gisteravond dat ze snel een plan B hebben ingezet nadat ze het nog in 12 uur tijd hebben moeten creeeren. Maar kneiterhard alsof je trommelvliezen scheuren en je continue een +/- 125 DB tegen je borstkas voelt slaan. De leuke plannen die we hadden met de videocamera vielen in duigen want deze Mascleta was zo loeihard dat zelfs die het niet trok… Een “buffer underrun” verschijnt op het display en wij hadden zoiets van; NU EVEN NIET! We konden de videocamera niet fatsoenlijk meer instellen want we hadden geen handen vrij. We moesten onze oren dichtduwen met onze vingers.

image image

Dan toch nog even een kijkje nemen in de winkel waar we in 2011 wat leuke kleding en schoenen gezien hebben. Vlak grenzend aan Plaça de L´ajuntament. We zijn toch geslaagd. Beiden lopen we weg met een paar schoenen. Dave heeft nette zwarte schoenen gekocht en Robin een paar witte gympen. Tevergeefs proberen we een paar poloshirts maar wat is het weer typisch dat die aziatische winkeltjes enkel kleding verkopen waarvan geen enkele maat overeenkomt met die van de Europese standaarden. Helaas hebben we dus verder de moed op moeten geven om uberhaupt nog naar de paskamer te lopen en deze “el neppo cheapo´s” te laten liggen.

Daar staan we dan weer, nog steeds in het centrum met de zon die ons een aangename 21 graden laat voelen. We besluiten even naar een soort van Bijenkorf/warenhuis te gaan: ” El Cortes Inglés”. Robin wilt toch wel even iets leuks voor de toekomstige kleine kopen. Na een half uur gebrekkige communicatie met een medewerkster en met gebarentaal hebben we kunnen passen en meten liepen we even de kelder in om naar de supermarkt te gaan ” Mercadona”. Het is al 16:00 en we moeten toch iets eten. Even snel een broodje halen dan.

Even een tussenstop in een parkje om wat vuurwerk af te steken en onze broodjes te nuttigen. Lekker zo´n vers stokbroodje met la fache quirit en vers gesneden ham & Chorizo.

image

Wat kouds te drinken erbij en we kunnen terug naar het hotel. Zodirect nog even een turkish bath nemen, een saunaatje pakken en vervolgens nog een duik nemen in het zwembad in het wellness center bij ons in het hotel. Dan kan de avond weer beginnen met waarschijnlijk Tapas eten, een avond mascleta en natuurlijk de Castillo in de rivierbedding.

 

16.03.2012 – 01:34 AM

Zo weer even tijd, midden in de nacht, om verslag te brengen over de rest van onze derde dag. Het turkish bath als zowel wederom een saunaatje in het hotel hebben ons weer wat energie gegeven. Hup nog even snel een duik in het zoutwater zwembad in het wellness center erachteraan, terug naar de hotelkamer om even een douche te nemen en op te frissen, en we zijn weer op pad. Maar die voeten, die voelen niet goed! Die zijn langzaamaan aan het afsterven. Je kunt drie dingen doen; Blijven lopen zodat je er geen erg in hebt, ergens stil gaan staan en er nog meer last van hebben of gewoon in het hotel blijven. Gelukkig is dat laatste geen optie want we hebben nog niet gegeten en we hebben onze zinnen gezet op 2 shows. 1 om 00:00 uur en de ander om 01:00. Heel vervelend kort achter elkaar want van de ene show naar de ander is aan de andere kant van Valencia.

Eerst half Valencia doorgelopen op zoek naar Tapas. Uiteraard weer wat foto´s geschoten van de Ninots.

image image image
image image image

Hele drukke straten maar hele leuke en mooie kneutselwerken van de plaatselijke Fallas organisaties gezien. Tapas is het niet geworden. We stappen binnen bij een Japans restaurant “Osaka III”. Eerder waren we hier voorbij gelopen en zijn toen naar een andere Osaka gegaan. We zagen bij Osaka III namelijk alleen maar tafels en stoelen staan. Laten we eerlijk zijn; Welke indo gaat nou naar binnen in een restaurant als die geen eten ziet en of ruikt. We wagen de gok en het was goed. Het blijkt hetzelfde te zijn als een “Sumo” restaurant in Nederland. Japans concept dus onbeperkt eten van de kaart. En dat voor maar weer 14,95 euro. Anderhalf liter water de man erbij want dat kost hier geen drol. Echter komt je dat water duur te staan. Daarover later meer.
image
image

image

Het is 23:15 als ons buikje tot de nok gevuld is en we moeten op zoek naar de “Mascleta Mixta” die geschoten wordt door Piroteçniá “Ricardo Caballer”.  De show wordt geschoten in “Calle de Cádiz”. Net op een kruising waar Fallas in het teken staat van gezelligheid, feest, eten, drinken, vuurwerk en veel sierverlichting door de straten.

image image image

De Mascleta in een straat als deze zijn met geen pen te beschrijven. In tegenstelling tot de grote Mascletas op Plaça de L´ajuntament zijn deze kleinere shows van veel dichterbij te ervaren. En hoe dichter je op deze knallers staat, omringd door muren, des te harder het effect. Gelukkig hebben we ook wat beeldmateriaal. We hebben geen topapparatuur dus verwacht niet het neusje van de zalm. Het zijn leuke impressiebeelden.

image image image

Dan de grootste uitdaging. Van de ene kant van Valencia naar de rivierbedding in Alameda om de Castillo van Valenciana te bekijken. Het beloofd een mooie show te worden maar wederom kijken we elkaar aan stellen tegelijkertijd de vragen; Gaan we dat redden en hoe gaan we daarheen? We gaan de uitdaging aan en zetten het op een lopen. Tevergeefs, honderd meter verder moeten deze lamballen toch echt al een taxi staande houden. Het starttarief is 6 euro en dan krijg je een paar kilometer gratis of bij verstrijken van een x aantal minuten gaat de klok beginnen door te tikken. Die pech hadden wij ook want de hele stad wilt richting de rivierbedding en de politie weet dat ook dus blokkeert alle wegen. Hordes mensen over straat en elk stoplicht op rood. We waren nog geen 400 meter opgeschoten en de meter begon al te tikken. De volgende vraag was; Blijven we zitten en kijken we hoever we komen of zijn we gierige Hollanders en stappen we uit met een laag bedrag op de teller. We besluiten door te gaan terwijl de taxichauffeur enkel en alleen aan het schelden is op heel de wereld. “Puta madre”, “Conjo”… Het kwam er allemaal tegelijk uit en wij vonden het alleen maar prachtig want onze voetjes konden rusten.

Bijna bij de rivierbedding. De taxi kan nergens meer heen en niet dichterbij komen. Dat betekent dus nog een stukje lopen. Best vervelend, we hadden immers 12 euro betaalt voor een relatief kort ritje. Ach boeiend we slaan ons er wel doorheen. Maar toen (zoals al eerder gezegd) kwam het water, en de ondertussen halve liter ice-tea, ons duur te staan. We moesten pissen als een maleier en nergens een wc te bekennen. Normaal zijn die pisbakken overal neergezet voor het publiek want cafe´s, bars en restaurant houden de wacht voor deze grootverbruikers. Dan toch maar even ophouden. De pas flink doorzetten naar de brug waar we dit keer de show vanaf willen bekijken. Krapjes aan toch gered, nog 5 minuten op de klok alvorens de show start. Maar we staan beiden verstijft, de pijn in de voeten nam toe, het zweet breekt ons uit en het werd steeds moeilijker om echt van deze hele mooi show te genieten. Toch heeft Dave, vraag me niet hoe, de show helemaal met z´n mobiel kunnen filmen.

Er zit nog maar 1 ding op. Een WC zoeken, en snel! Snel konden we wel vergeten want als je met het ene been voor de ander moet staan, lichtelijk voorover moet buigen omdat je het gevoel hebt dat je blaas knapt, kun je ook niet snel zijn en doen. Het hotel leek steeds verder weg te zijn en nergens is de mogelijkheid wild te plassen want anders heb je een knuppel van de guardia civil in je nek hangen. We probeerden de pijn weg te lachen door grapjes te maken en 20 minuten later in de lobby van het hotel gingen de riemen al los, ritsen al open en de Wc was bereikt… oe… oe aahh… aaahhh… aaaaahhhhhh… het deed pijn en het was lekker tegelijkertijd. In ieder geval was het gedaan. De voeten deden ook ineens een stuk minder pijn.

Dit is ons laatste nacht in het hotel The Westin. Morgen proberen we onze koffers eerst in het htoel te laten staan omdat we al om 12:00 AM moeten uitchecken en als we dan nog met onze koffers naar de andere kant van Valencia moeten kachelen missen we de Mascleta  om 14:00. Dus voor nu is het even stop met de blog, wij gaan nog even wat rummetjes drinken en even buiten bij de menigte kijken.

2 antwoorden
  1. Javelyn
    Javelyn zegt:

    En hoe zien die schoenen er uit na deze week denk je? Hee die foto ’s die jullie hebben geüpload in de Japanner zijn echt top zeg. Ziet er super uit. Ben heel benieuwd naar het kadootje voor de kleine….

    Hoeveel rum is er al doorheen gegaan met jullie twee?

    X

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.